GRUDZIEŃ 2015 r. TO JUŻ 70 LAT...

Wspomnienia…

       Dnia 16.grudnia 2015r. odbyło się w klasie III b spotkanie z Panią Krzysztofą  Matusiewicz, absolwentką Szkoły Podstawowej w Przytocznej.

       Trzecioklasiści przygotowali się do tego spotkania, przeprowadzili z Gościem wywiad, w którym zadali mu mnóstwo pytań. Pytania dotyczyły szkolnej rzeczywistości, kiedy Pani chodziła do szkoły. Pani K. Matusiewicz wyczerpująco udzielała odpowiedzi na każde pytanie. Miło wspominała swoich nauczycieli, koleżanki i kolegów oraz czas spędzony w murach Szkoły Podstawowej w Przytocznej.

       Wśród pamiątek, które przyniosła na spotkanie Pani K. Matusiewicz był jej pierwszy elementarz. Dzieci chętnie i uważnie słuchały czytanych przez Gościa wierszy i tekstów z tego podręcznika.

        Nasz miły Gość nie ukrywał swojego wzruszenia, podziękował dzieciom za zaproszenie i oznajmił, że bardzo się cieszy, że mógł razem z nimi powspominać czas spędzony w szkole podstawowej.

        Spotkanie przebiegało w miłej atmosferze, trwało ponad godzinę, a zdjęcia z wizyty Gościa na zawsze zostaną pamiątką w naszej szkole.

 

                                                                              Wychowawczyni klasy III b

AKTUALNY PLAN LEKCJI!

Do pobrania (kliknij zieloną strzałkę po prawej):

Plików:
Plan lekcji SP Przytoczna na rok szk. 2015/2016 Wersja:2.0
Data 2016-01-27 Język  Polish System  Windows Wielkość 1.1 MB Download 1280

RODOŚĆ WSPOMINANIA W KLASIE IIb

           Grudniowe przedpołudnie 2015 r. na długo zapisze się w pamięci uczniom klasy II b . Tego dnia zaproszenie do odwiedzenia naszej szkoły przyjął absolwent - pan Konrad Golec, który po ukończeniu studiów powrócił do Przytocznej i pracuje obecnie jako nauczyciel w tutejszym Gimnazjum oraz pełni funkcję Przewodniczącego Rady Gminy.
           Podczas spotkania pojawiły się relacje i wspomnienia zaproszonego gościa z jego lat szkolnych. Opowiadał o tym, w jakich warunkach się uczył oraz jakich miał wymagających nauczycieli. Ciekawie wspominał o ulubionych przedmiotach oraz o grach i zabawach podczas przerw szkolnych. Z dużym zainteresowaniem obejrzeliśmy jego prywatne przyniesione zeszyty z III klasy, ćwiczenia oraz tornister, który jest dla niego szczególną pamiątką.
           Odpowiadając na pytania drugoklasistów zaproszony absolwent podkreślił, że zawsze należy od siebie wymagać więcej, starać się za wszelką cenę realizować swoje plany, rozwijać swoje zainteresowania i pasje a obowiązki szkolne zawsze traktować poważnie.
           Kilkakrotnie podkreślał, że lata spędzone w szkole kojarzą mu się jedynie z radosnymi chwilami i wspomnieniami, czego również życzył wszystkim uczniom naszej klasy.

Wych. klasy II B

ZBIÓRKA ZAKOŃCZONA!

Samorząd Uczniowski zakończył trwającą od przeszło dwóch miesięcy zbiórkę karmy dla zwierząt zapoczątkowaną przez przewodniczącego SU Filipa Kudlińskiego. 15 grudnia wszystkie dary przekazane na ten cel przez naszych uczniów zostały zapakowane i przewiezione do podopiecznych przytuliska dla zwierząt w Skwierzynie.


Dziękuję wszystkim uczniom i rodzicom za ogromne zaangażowanie w niesienie pomocy potrzebującym zwierzętom. Podziękowania należą się również zastępcy przewodniczącego SU Pawłowi Nowackiemu za szczególną pomoc w przenoszeniu i pakowaniu zebranych produktów. Mam nadzieję, że zbiórka była pierwszą, ale nie ostatnią udaną akcją naszej szkolnej społeczności mającą na celu niesienie pomocy zwierzakom!


Opiekun SU Natalia Baran

 

 

PODRÓŻ WEHIKUŁEM CZASU Z PANIĄ KATARZYNĄ ŚMIGIEL DYREKTOREM SZKOŁY PODSTAWOWEJ W WIERZBNIE

Zapraszamy w podróż wehikułem czasu, który przeniesie nas do tych chwil, kiedy Pani/ Pan byli uczniami.

Zamyka Pan/i oczy i słyszy słowo szkoła podstawowa, jakie obrazy i wspomnienia wywołuje ten wyraz?
Kiedy słyszę słowa szkoła podstawowa widzę budynek, sale lekcyjne, nauczycieli, koleżanki i kolegów, wspólne zabawy podczas przerw, przypominam sobie mnóstwo obrazów, które przywołują bardzo miłe wspomnienia.

Ciągle słyszy się, że teraz są inne czasy, trudne czasy, że szkoła się zmienia. To na pewno prawda. Ale co w szkole pozostało takie samo, co jest sprawą ponadczasową?
Nauka.
Szkoła zawsze będzie miejscem, w którym młody człowiek nabywa różnych umiejętności przydatnych w jego rozwoju.

Szkoła to także nauczyciele. Proszę dokończyć zdanie. Dobry nauczyciel to taki nauczyciel, który potrafi sprawić, aby nauka była dla ucznia przyjemnością i radością, który zaraża innych swoją pasją, a po latach z przyjemnością stwierdza, jak wielu jego wychowanków to dobrzy i wartościowi ludzie.

Co można zrobić, by mimo upływu czasu nasza szkoła ciągle zachowywała świeżość, wciąż spełniała swoje zadanie?

Zawsze na pierwszym planie należy postawić sobie dobro dziecka. To uczeń musi w szkole czuć się bezpiecznie i przychodzić do niej z radością, a wtedy ze spełnieniem zadań nie będzie problemów.

Może trzeba by zacząć od pytania, jakie właściwie, Pana/i zdaniem są zadania szkoły? To w dzisiejszych czasach nie jest takie oczywiste, wielu ma na to swoje pomysły.
Zadania szkoły to zawsze rozwijanie umiejętności uczenia się, rozwijanie zdolności, zadbanie o to, aby młody człowiek kończąc szkołę podstawową umiał samodzielnie dochodzić do wiedzy i wiedział, w jaki sposób korzystać ze źródeł wiedzy.

Czy jest możliwe, by już w szkole podstawowej wiedzieć, co będzie się robić w życiu? Jak to było z Panem/Panią? W jaki sposób lata spędzone w szkole wpłynęły na wybór Pan/i życiowej drogi?
Oczywiście, że jest to możliwe i tak właśnie było w moim przypadku. Od zawsze chciałam być nauczycielką i nie wyobrażałam sobie siebie w innym zawodzie ( no, może czasem marzyłam o tym, żeby tańczyć ). Uwielbiałam bawić się w szkołę, w domu robiłam sobie dzienniki lekcyjne, udawała, że prowadzę lekcje naśladując moich nauczycieli, wstawiałam oceny fikcyjnym uczniom i … tak mi już zostało.


Nie mogę nie zapytać o szkolne wycieczki. Przecież to one są źródłem najwspanialszych wspomnień. Którą wspomina Pan/i najchętniej?
Najchętniej wspominam szkolną wycieczkę do Krakowa i Zakopanego. Była to moja pierwsza tak daleka podróż, pierwszy raz zobaczyłam Tatry i od razu je pokochałam. Później wiele razy wracałam na te urocze górskie szlaki, by nimi wędrować i podziwiać piękno przyrody. No i oczywiście Kraków wywarł an mnie ogromne wrażenie. Tam gościłam potem równie często.

„Nie lubię szkoły”. To ulubione zdanie wielu dzieci. Czy Panu/Pani też zdarzało się tak mówić? Kiedy zaczyna się doceniać ten czas?
Nie przypominam sobie, żebym kiedykolwiek tak mówiła. Gdybym nie lubiła szkoły, to chyba nie zostałabym nauczycielką.

Jak wyglądałby świat, gdyby szkoły nie było/?
Taki świat byłby smutny. To w szkole nawiązuje się mnóstwo przyjaźni, a szkolny czas dostarcza później wielu zabawnych i wzruszających wspomnień.

I na koniec pobawmy się trochę we wróżbitów. Proszę dokończyć zdanie: Za trzydzieści lat szkoła podstawowa będzie być może już miejscem, w którym niepotrzebne okażą się kartki, długopisy i ołówki, a szkoła zamieni się w świat wirtualny. Przy tak szybko pędzącym postępie technicznym wszystko jest możliwe. Myślę jednak, że szkoła wciąż pozostanie miejscem, w którym można zdobyć wiedzę, poznać świat i uczyć się życia.

 

JASEŁKA SZKOLNE 2015

Puste miejsce przy stole


Spotkanie jasełkowe w naszej szkole

Każdego roku przypominamy sobie to szczególne wydarzenie – narodzenie Jezusa w Betlejem. To niezwykłe, że choć od wieków dotyczy tego samego – wciąż możemy odkrywać w nim coś nowego, odświeżającego, wartościowego.

W tym roku, dzięki naszym zdolnym uczniom, poznaliśmy historię wyjątkowego chłopca. Samotny, bez rodziców, chodzi ulicami miasta. Prosi o jedzenie, próbuje zwrócić na siebie uwagę innych. Potrzebuje wsparcia, ale od nikogo go nie otrzymuje. Szuka domu, gdzie może spędzić Wigilię… bez skutku. Puste miejsce dla niespodziewanego gościa, to tylko tradycja. W końcu zrezygnowany znajduje stary garaż i tam postanawia przeczekać tę noc.

Właśnie tam odwiedza go Święta Rodzina, przybywają pasterze i królowie. Może doświadczyć narodzenia Boga naprawdę, także w swoim sercu. Rano czeka go kolejna niespodzianka. Zostaje odnaleziony przez tatę, który zapewnia, że nigdy go już nie zostawi.

Jasełka przypomniały nam, że najważniejsza jest miłość i bliskość drugiego człowieka. Nie wolno nikogo osądzać, nie znając jego sytuacji i serca. A miłość jest najpiękniejszym darem, jaki możemy ofiarować innym.

Po jasełkach uczniowie obejrzeli pokaz zespołu T-Tins. Tancerze zabrali nas do magicznego świata „Krainy Lodu”. Później spotkaliśmy się z sympatycznymi bohaterami „Shreka” i „Pingwinów z Madagaskaru”, obserwując ich świąteczne perypetie podczas seansu filmowego.

Nie zabrakło również wspólnego śpiewania kolęd. Budynek Gminnego Ośrodka Kultury aż trząsł się w posadach, ponieważ dzieci z radością ogłaszały całemu światu, że Bóg się rodzi. Zachęcony ich ogromną energią i wielkim entuzjazmem Święty Mikołaj, postanowił przybyć, by rozdać wszystkim uczniom paczki.

Miejmy nadzieję, że dzieci zabrały ze sobą niezwykłą radość tego dnia. Będą ją pielęgnować nie tylko w czasie świąt. Niech ona towarzyszy wszystkim przez cały 2016 rok.


Anna Kopyść
Natalia Baran
Piotr Barski
Maria Andrusieczko
Renata Pałka

PODRÓŻ WEHIKUŁEM CZASU Z PANEM JERZYM BARSKIM

Zapraszamy w podróż wehikułem czasu, który przeniesie nas do tych chwil, kiedy Pani/ Pan byli uczniami.


Zamyka Pan/i oczy i słyszy słowo szkoła podstawowa, jakie obrazy i wspomnienia wywołuje ten wyraz?
Gra w tzw. klasy na przerwach w 1948r gdy byłem w pierwszej klasie. Klasy I-IV mieściły się wówczas w tzw. szkole pod świerkami czyli w budynku przy ul. Jeziornej gdzie obecnie mieszka pani Weronika Nieckarz.

Ciągle słyszy się, że teraz są inne czasy, trudne czasy, że szkoła się zmienia. To na pewno prawda. Ale co w szkole pozostało takie samo, co jest sprawą ponadczasową?
Nauczyciel, uczeń, izby lekcyjne, lawki, kreda i tablica.

Szkoła to także nauczyciele. Proszę dokończyć zdanie. Dobry nauczyciel to człowiek zaangażowany w swoją pracę, zawsze przygotowany do lekcji, lubiący swoich uczniów, wymagający ale zawsze sprawiedliwy.

Co można zrobić, by mimo upływu czasu nasza szkoła ciągle zachowywała świeżość, wciąż spełniała swoje zadanie?

Iść z duchem czasu, stosować nowoczesne pomoce naukowe, treści nauczania dostosowywać do aktualnych wydarzeń i osiągnięć naukowych. Nauczyciel musi być otwarty na zagadnienia nurtujące uczniów.

Może trzeba by zacząć od pytania, jakie właściwie, Pana/i zdaniem są zadania szkoły? To w dzisiejszych czasach nie jest takie oczywiste, wielu ma na to swoje pomysły.
Uczyć i wychowywać oraz starać się aby w ten proces również byli zaangażowani rodzice. Szkoła powinna również być widoczna w środowisku, w którym funkcjonuje.

Czy jest możliwe, by już w szkole podstawowej wiedzieć, co będzie się robić w życiu? Jak to było z Panem/Panią? W jaki sposób lata spędzone w szkole wpłynęły na wybór Pan/i życiowej drogi?
Chyba tylko w wyjątkowych przypadkach. Mój wybór drogi życiowej nastąpił dopiero po ukończeniu szkoły średniej. W moim mniemaniu szkoła podstawowa nie miała wpływu na wybór drogi życiowej.

Nie mogę nie zapytać o szkolne wycieczki. Przecież to one są źródłem najwspanialszych wspomnień. Którą wspomina Pan/i najchętniej?
Niestety gdy ja chodziłem do szkoły wycieczki nie były tak popularne jak dziś. Jedyną wycieczką był wyjazd 1953r w okresie ferii zimowych (dzisiaj to przerwa świąteczna) do Liceum Pedagogicznego w Gorzowie Wlkp. gdzie uczniowie licealiści przygotowali nam bardzo wiele atrakcji na cały dzień. Pobyt w LP zrobił na nas wszystkich duże wrażenie. Liceum Pedagogiczne mieściło się w obecnym budynku Akademii Wychowania Fizycznego.

„Nie lubię szkoły”. To ulubione zdanie wielu dzieci. Czy Panu/Pani też zdarzało się tak mówić? Kiedy zaczyna się doceniać ten czas?
Łącznie spędziłem w różnych typach szkół 20 lat lecz nigdy nie miałem uczucia, że nie lubię szkoły. Może nie kochałem jej przesadnie ale lubiłem się uczyć i zawsze szedłem do szkoły z ochotą. Z największym sentymentem wspominam szkołę średnią bo było to pięć lat spędzonych na wspólnej nauce i wspólnym życiu w szkolnym internacie. Pobyt ten wytworzył u wielu silne więzi emocjonalne.

Jak wyglądałby świat, gdyby szkoły nie było/?
Niestety cofnęlibyśmy się chyba do średniowiecza. Uważam że jest zbyt mało ludzi którzy samodzielnie zadaliby sobie trud zdobywania wiedzy. Byłoby wielu kompletnych analfabetów. Dzięki szkole każdy zdobywa chociaż najbardziej podstawowe wiadomości.

I na koniec pobawmy się trochę we wróżbitów. Proszę dokończyć zdanie: Za trzydzieści lat szkoła podstawowa będzie podobna do dzisiejszej. Mam nadzieją, ,ze będzie dobrze i nowocześnie wyposażona, przestronna i wygodna. Wierzę, że nadąży za szybko zmieniającą się rzeczywistością i rozwijającą się techniką. Gdy ja chodziłem do szkoły to również pisaliśmy o swoich wyobrażeniach jak będzie za trzydzieści lat. Pomysły były utopijne, a szkoła zmieniła się niewiele. Trzydzieści lat to wbrew pozorom niewiele w dziejach ludzkości.

 

SPOTKANIE Z PRACOWNIKIEM PORADNI PSYCHOLOGICZNO - PEDAGOGICZNEJ

W dniu 4.12.2015 r. w naszej placówce gościliśmy Panią Beatę Ochwat - pracownika Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Skwierzynie. Zgromadzeni w sali gimnastycznej rodzice mieli możliwość wysłuchać prelekcji na temat „Praca domowa ucznia”.
Celem pracy domowej jest m.in.: utrwalenie wiadomości nabytych przez ucznia w czasie zajęć lekcyjnych oraz ich pogłębienie, pobudzenie zainteresowań dziecka, rozwijanie samodzielności myślenia i posługiwania się nabytą wiedzą, kształtowanie nawyku systematycznego i dokładnego wykonywania powierzonych zadań.
Pani Beata Ochwat podkreślała, że w pierwszych latach nauki dziecko nie ma jeszcze wyrobionego nawyku samodzielnego uczenia się, dlatego ogromną rolę odgrywa postawa rodziców. To na nich w głównej mierze spoczywa obowiązek wdrażania swoich dzieci do samodzielnej i systematycznej pracy.
Pedagog przypominała, że istotnym zadaniem rodziców jest stworzenie optymalnych warunków do rozwoju dziecka, tj.: ustalony porządek dnia, a więc odpowiedni czas przeznaczony na spożywanie posiłków, odrabianie lekcji, czytanie, zainteresowania i sen, zorganizowanie stałego miejsce do pracy, w którym panuje ład i porządek oraz przygotowanie dla dziecka szafki bądź półki, w której będzie trzymało swoje książki i przybory szkolne.
W jaki sposób rodzice pomagają przy odrabianiu zadań domowych? Ich pomoc sprowadza się do: odpytywania, wyjaśnienia tego, czego dziecko nie rozumie, podpowiadania co należy zrobić, zalecania dodatkowych ćwiczeń ułatwiających wykonanie zadania. Czasami dziecku wystarczy obecność kogoś bliskiego podczas odrabiania lekcji, wówczas czuje się ono pewniej i bezpieczniej, pracuje szybciej i staranniej. Pani pedagog poruszyła również zagadnienia związane z wyręczaniem dzieci. Dość często popełnianym przez rodziców błędem jest zbyt szybkie objaśnianie dziecku zadania, zanim ono samo podejmie próbę zastanowienia się nad problemem, już uzyskuje pomoc. Taki nadmiar troski hamuje rozwój samodzielności. Ponadto prace domowe odrabiane przez rodziców lub rodzeństwo, łatwo zidentyfikować po stylu, doborze wyrazów, układzie treści, metodzie rozwiązania. Wyręczanie potomstwa przynosi zgubne skutki, bowiem dziecko uczy się nieuczciwości, często domagając się od nauczyciela nagrody w postaci wysokiej oceny za pracę wykonaną przez innych.
Być może wiele spraw, o których mówił nasz gość jest dla rodziców oczywistością, ale czasem warto przypomnieć sobie kilka podstawowych informacji, by móc jeszcze lepiej i skuteczniej wspierać dziecko podczas jego przygody z nauką. Przecież dobro ucznia leży na sercu nie tylko nauczycielom, ale również rodzicom. Dziękujemy za udział w spotkaniu.


Anna Piekarska

OGÓLNOPOLSKI TEST BEZPIECZEŃSTWA

Pierwszoklasiści sprawdzili swoją wiedzę i umiejętności
Ogólnopolski Test Bezpieczeństwa 2015

We wrześniu nasza placówka włączyła się w ogólnopolski program edukacyjny „Akademia Bezpiecznego Puchatka”, który jest skierowany do dzieci rozpoczynających naukę w szkole. Akcja uzyskała honorowy patronat Komendanta Głównego Policji oraz wszystkich Kuratoriów Oświaty w Polsce.
Pierwszoklasiści przez trzy miesiące przygotowywali się do Ogólnopolskiego Testu Wiedzy o Bezpieczeństwie organizowanego przez firmę Maspex we współpracy z Biurem Prewencji i Ruchu Drogowego Komendy Głównej Policji. Podczas zajęć edukacyjnych wychowawcy uświadamiali dzieciom, jak wiele rozmaitych niebezpieczeństw może na nich czyhać, jak ich unikać oraz jak postępować w razie ich zaistnienia. Uczyli się, w jaki sposób bezpiecznie poruszać się po drogach w charakterze pieszego, rowerzysty i pasażera pojazdu. Równie ważne były zagadnienia związane z bezpieczeństwem dzieci na terenie szkoły – podczas zajęć i przerw oraz w domu i na podwórku. Nauczyciele starali się pokazać najmłodszym, że niewłaściwe wykorzystywanie komputera może być dla nich niebezpieczne.
W Tygodniu Bezpieczeństwa organizowanego w ramach „Akademii Bezpiecznego Puchatka” uczniowie naszej placówki mieli możliwość zweryfikować swoją wiedzę podczas spotkania z funkcjonariuszami Komendy Powiatowej Policji z Międzyrzecza. Trzecioklasiści, po raz drugi, pokazali młodszym kolegom jak właściwie poruszać się po drogach. Na koniec pierwszaki swoją wiedzę sprawdziły w praktyce. Każdy uczeń samodzielnie przechodził przez jezdnię na przejściu dla pieszych pod czujnym okiem pana policjanta.
Wszystkie te działania przyniosły wymierne rezultaty. W dniach 14-15.12.2015 r. uczniowie klas pierwszych zmierzyli się z piętnastoma pytaniami dotyczącymi bezpieczeństwa w różnych sytuacjach. Czterdziestu ośmiu przedstawicieli najmłodszych klas – 84% uczniów - prawidłowo odpowiedziało na wszystkie pytania. Pozostali pierwszoklasiści popełniali nieliczne błędy – najniższy wynik to 11 punktów. Działania edukacyjne w ramach „Akademii Bezpiecznego Puchatka” nie kończą się z chwilą napisania testu – trwać będą do końca roku szkolnego. W dalszym ciągu utrwalane i doskonalone będą umiejętności dzieci, a zasoby wiadomości o bezpieczeństwie mogą się powiększać.
Pierwszoklasistom gratuluję wysokich wyników. Dzięki Wam nasza szkoła otrzymała Certyfikat potwierdzający udział w VII edycji programu Akademia Bezpiecznego Puchatka w roku szkolnym 2015/2016. Wykorzystujcie na co dzień zdobytą wiedzę i umiejętności, by każdy bezpiecznie docierał do szkoły i cały wracał do domu.


Anna Piekarska

GODZINA KODOWANIA NA ZAJĘCIACH KOŁA KOMPUTEROWEGO

Kodujemy w świecie gry Minecraft


W dniach 7-13.12.2015 r. obchodziliśmy międzynarodowy Tydzień Edukacji Informatycznej (Computer Science Education Week), którego kluczowym elementem jest tak zwana Godzina Kodowania (Hour Of Code).
Przedstawiciele klasy III b już w październiku rozpoczęli swoją przygodę z programowaniem komputerowym w ramach projektu „Mistrzowie Kodowania”. Uczniowie chętnie mierzą się z szeregiem programistycznych łamigłówek. Dzięki temu w przyjemny i zabawny sposób szlifują nabyte umiejętności i rozwijają nowe.
We wtorek - 8.12.2015 r. - siedmioro trzecioklasistów stało się częścią ogromnej międzynarodowej społeczności, włączając się w Godzinę Kodowania w świecie gry Minecraft. Zaprawieni w programowaniu uczniowie bez problemów wykonali wszystkie zadania. Roksana, Sandra, Maja, Beniamin, Filip, Dominik i Ramin po raz drugi zdobyli certyfikaty potwierdzające ich umiejętności.


Anna Piekarska

WYPRAWA DO ŚWIATA WSPOMNIEŃ

Goście w klasie II c
Grudzień upływa w naszej szkole pod znakiem spotkań z absolwentami. Odbyło się ono także w klasie II c. Gościliśmy u nas Panie Racewicz i Ślifierską, które opowiedziały uczniom o szkole sprzed lat.
Drugoklasiści przygotowali swoim Gościom wymagające pytania. Kady chciał dowiedzieć się czegoś o tym, jak wyglądała szkolna rzeczywistość, kiedy Panie chodziły do szkoły podstawowej. Dzieci z radością odkryły, że nie różniła się ona tak bardzo od tej współczesnej.
Uczniowie przekonali się także, że warto żyć chwilą, cieszyć się czasem, który teraz jest im dany i korzystać z tego, co proponuje szkoła, bo być może w przyszłości już nie pojawi się okazja, by czegoś doświadczyć, coś przeżyć, zwiedzić i zobaczyć.
Szkolny czas może być źródłem najpiękniejszych wspomnień – wiele zależy od nas!


Iwona Krzysztof

 

WSPÓLNA LEKCJA JĘZYKA ANGIELSKIEGO - grupa "BIEDRONKI " i klasa IIb

Dnia 14.12.2015r. czterolatki z grupy „Biedronek” z Przedszkola Gminnego „Kasztanowa Kraina” w Przytocznej odwiedziły uczniów klasy IIb na lekcji języka angielskiego.
Dzieci wspólnie „bawiły się” świątecznymi słówkami i wysłuchały zabawnej historii „When Santa got stuck up the chimney”. Opowiadała ona o Świętym Mikołaju, który podczas pewnej Wigilii utknął w kominie. Wszyscy musieli słuchać uważnie, bo potem w parach: przedszkolak i drugoklasista uzupełniali rysunkami brakujące elementy tekstu opowiadania. Zajęcia uatrakcyjniła zabawa „Pass the parcel”, w której dzieci podawały między sobą paczuszkę ze słodkościami śpiewając „Merry Christmas”.
Integracyjna lekcja języka angielskiego, choć trwała krótko i rozpoczęła się od płaczu wystraszonych nowym miejscem i hałasem panującym na przerwie maluchów, zakończyła się sukcesem. Zarówno przedszkolaki, jak i drugoklasiści wyszli z zajęć z uśmiechem na ustach. „Biedronki” dzięki tej wizycie przyswoiły sobie kilka nowych słówek i zwrotów oraz zobaczyły jak wygląda lekcja w szkole. Uczniowie kl. IIb również poćwiczyli swoje umiejętności językowe, a także nauczyli się jak współpracować ze swoimi młodszymi kolegami i jak im pomagać.
Mamy nadzieję, że takich spotkań będzie więcej.


Anna Sewruk

TYDZIEŃ PLUSZOWEGO MISIA

Proszę Państwa, oto miś...

Tydzień Pluszowego Misia w naszej szkole
Klasy I-III już kolejny raz poznawały bliżej swoich ulubionych bajkowych przyjaciół. Warto przypominać, że sympatycznych niedźwiadków jest bardzo dużo.
W tym roku z okazji tego wyjątkowego święta odbył się konkurs. Dzieci rozpoznawały bohaterów filmów animowanych, których bohaterami są misie. Ich fotografie uśmiechały się do uczniów na szkolnych korytarzach. Okazało się, że najmłodsi nie znają wszystkich słynnych misiów. Kilka sylwetek trzeba było przybliżyć.
Poza tym w klasach odbywało się czytanie bajek, w których bohaterami są misie. Nie zabrakło Kubusia Puchatka i historii Złotowłosej. Uczniowie słuchali z zaciekawieniem.
Doskonałym podsumowaniem misiowych spotkań był bajkowy seans w Gminnym Ośrodku Kultury w Przytocznej. Uczniowie z przyjemnością przyglądali się przygodom wesołego Paddingtona.
Nikogo już nie trzeba przekonywać, że „Dzieci lubią misie, misie lubią dzieci”.

Iwona Krzysztof
Joanna Kaczorowska
Dorota Kmieciak

DO ŚWIATŁA DOBRO GARNIE SIĘ' 2015

Betlejemskie Światło Pokoju znów jest z nami.
W ostatnią sobotę Adwentu w Sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie miało miejsce wydarzenie szczególne – harcerze ze Związku Drużyn w Skwierzynie przynieśli Betlejemskie Światło Pokoju.
Jego uroczyste przekazanie odbyło się w tym roku w Zielonej Górze. Do Rokitna trafiło, by zabrali je do siebie członkowie wszystkich gromad zuchowych i drużyn harcerskich. Najpierw odbyła się uroczysta Msza Święta, w trakcie której przekazano Światło. Ma ono przypominać harcerzom, że mają być płomieniem rozpalającym wszystkich do dobrych działań w duchu służby i miłości.
Po Mszy Świętej odbyło się wigilijne spotkanie Związku Drużyn. Znów mogliśmy przekonać się, że w harcerstwie wszyscy czują się jak w rodzinie. Każdy jest ważny i potrzebny. Może wiele dać innym – dzielić się swoimi talentami i zdolnościami.
Ten dzień był wyjątkowy także dla Jakuba Zaborskiego z Rozbrykanych Iskierek, który złożył swoją Zuchową Obietnicę w obecności członków swojej gromady i harcerzy z Sokoła. To bardzo ważny i wzruszający moment dla każdego zucha, na który trzeba sobie szczególnie zasłużyć. Gratulujemy Jakubowi!.
Teraz harcerze i zuchy z Przytocznej podzielą się Światłem z mieszkańcami swojej miejscowości. Otwórzmy im drzwi i wpuśćmy dobro do swoich domów. Niech ono gości u nas nie tylko w czasie świąt Bożego Narodzenia.
dh Iwona Krzysztof
dh Renata Pałka

WIGILIA W KLASIE Ia

Boże Narodzenie to jeden z najważniejszych dni w roku. To czas miłości, radości, przebaczania, ale także jest to czas refleksji i spotkań rodzinnych. Wigilia w tradycji chrześcijańskiej jest dniem poprzedzający Boże Narodzenie, które jest niezwykle ważne dla każdego człowieka.

22 grudnia odbyła się Wigilia w klasie Ia z udziałem rodziców. Uczniowie przygotowali krótki program artystyczny, w którym przedstawili inscenizację na temat narodzenia Pana Jezusa, wiersze, kolędy oraz piosenki o tematyce świątecznej. Dzieci wspaniale poradziły sobie z tym zadaniem wywołując wzruszenie u swoich rodziców. Na zakończenie uczniowie zaprosili swoich bliskich do wspólnej zabawy, która wprawiła nas w świetny humor. Nie zabrakło oczywiście poczęstunku w postaci samych smakołyków, które zajadały dzieci z apatytem.
Ważnym momentem były życzenia świąteczne, które dają nam nadzieję, wiarę radość oraz siłę do pokonywania przeciwności losu.

Z okazji Świat Bożego Narodzenia wielu głębokich i radosnych przeżyć, wewnętrznego spokoju, wytrwałości i radości oraz błogosławieństwa Bożego w każdym dniu nadchodzącego Nowego Roku. 

Lucyna Tratwal

 

 

ŚWIĄTECZNE SPOTKANIE Z KSIĄŻKĄ

Kondycja współczesnego czytelnictwa nie jest dziś, niestety, najlepsza. Można zaobserwować ten smutny fakt szczególnie wśród dzieci. Tym bardziej cieszy, że same proponują inicjatywy związane z czytaniem książek.

Podczas lekcji języka polskiego uczniowie klas piątych poznali niezwykłą historię Emila – chłopca poruszającego się a wózku inwalidzkim. Bohater wiele czasu spędził w szpitalu, a w grudniu czekała go kolejna operacja.

Wiedział, że nie będzie miał w tym roku normalnych świąt Bożego Narodzenia – spędzi je w szpitalu. Niezawodni przyjaciele postanowili zorganizować mu prawdziwą Wigilię w środku lata, by w ten sposób spełnić jego marzenie i zachęcić do wytrwałej rehabilitacji.

Historia Emila była przedstawiona w obszernym fragmencie. Ale uczniowie bardzo chcieli poznać ją w całości. Zamówiliśmy więc książkę, z której pochodzi czytany przez nas tekst. Kiedy przesyłka dotarła do szkoły, chętnie poznaliśmy szczegóły opowiadania. Uczniowie zaproponowali, by przeczytać jeszcze inne świąteczne historie zamieszczone w tej książce. Dzień przed Wigilią spotkaliśmy się, żeby z kubkiem herbaty w dłoniach, rozpocząć głośną lekturę tekstów.

Przeczytaliśmy o przedświątecznych rozmowach ozdób choinkowych, które przypomniały nam, że to od człowieka zależy, czy Boże Narodzenie będzie prawdziwie piękne. Jeśli otworzy serce, to zamieszka w nim prawdziwa radość. Poznaliśmy też sekrety zwierząt zamieszkujących pewną małą jednogwiazdkową stajnię.

Bez sprzeciwu i z radością odczytaliśmy również kilka okolicznościowych wierszy.

Zachęcamy wszystkich do sięgnięcia po tę niezwykłą książkę. Choć zawiera opowiadania związane ze świętami, to można ją śmiało czytać przez cały rok – świetny sposób na poprawę humoru!

Może ta wyjątkowa inicjatywa uczniów klas piątych będzie początkiem regularnych spotkań, w czasie których główną bohaterką stanie się książka. To świetny pomysł?

Renata Pałka
Natalia Baran

WIELKIE CZYTANIE W GRUDNIU

21 grudnia naszym najmłodszym dzieciom czytała przewodnicząca Rady Rodziców Pani Karolina Walczak. Tym razem dzieci słuchały pięknych wierszy Jana Brzechwy. Pani Karolina wspaniale interpretowała wiersze, zaprosiła dzieci, aby razem z nią dopowiadały zdania, które czytała, bo jak się okazało niektórzy uczniowie już znali te wiersze bardzo dobrze. Nasi słuchacze byli zaciekawieni nowym repertuarem, sami stwierdzili, że im się bardzo podobało. Pani Karolina zapytała dzieci czy rodzice czytają im w domu, okazało się, że po chwili każda rączka był w górze dla potwierdzenia jej słów.

Nasz gość przypomniał dzieciom jak ważne jest czytanie każdego dnia, powiedział jakie korzyści przynosi czytanie – jedną z nich jest rozwijanie wyobraźni bez której smutny i szary byłby świat.
Czytanie to wiedza, która uszlachetnia człowieka, jest podróżą do tysiąca światów.

Lucyna Tratwal

PODRÓŻ WEHIKUŁEM CZASU Z WÓJTEM GMINY PRZYTOCZNA BARTŁOMIEJEM KUCHARYKIEM

Zapraszamy w podróż wehikułem czasu, który przeniesie nas do tych chwil, kiedy Pani/ Pan byli uczniami.

1. Zamyka Pan/i oczy i słyszy słowo szkoła podstawowa, jakie obrazy i wspomnienia wywołuje ten wyraz?

Na to pytanie można odpowiadać godzinami. Szkoła podstawowa, do której ja chodziłem miała osiem klas. Każdy z nas rozpoczynał ją jako dziecko, a kończył już prawie jako dorosły. Zatem było kilka etapów o których można wspomnieć. Z pewnością w klasie I-III, najbardziej pamiętam „naszą Panią” Elę Kortylę, która z ogromną pasją starała się nam przekazać cenną wiedzę. Wycieczki do tzw. „lasku szkolnego” były nierozłącznym elementem naszej edukacji. W starszych klasach, każdy z nas starał się już rozwijać swoje indywidualne zainteresowania. Bardzo dużo czasu graliśmy w piłkę nożną. Nie było jeszcze tak wspaniałego kompleksu boisk jak dzisiaj. Było natomiast piaskowe boisko, na którym ze względu na ilość rozgrywanych spotkań, nie miało prawa wyrosnąć źdźbło trawy. Pamiętam doskonale lekcje j. polskiego z Panią Mirosławą Furmanek, a także lekcje fizyki z Panem Jerzym Barskim i historię z Panem Witoldem Podkowińskim. Szkoła wyglądała zupełnie inaczej niż ta dzisiejsza. Był barak za którym chętnie się spotykali uczniowie starszych klas, lekcje religii w salce katechetycznej i sala gimnastyczna w której mieści się dzisiejsza świetlica. Nierozłącznym elementem były ogromne hałdy węgla, potrzebne do ogrzania budynku. Wspólnie z kolegami, bardzo chętnie pomagaliśmy Panu Wiesiowi Gniazdowskiemu, wrzucać to czarne paliwo do kotłowni. Zawsze było usprawiedliwienie, żeby nie uczestniczyć w lekcjach na których miała odbyć się kartkówka. A jeśli chodzi o moich rówieśników – pewnie bez problemu wymieniłbym każdego z nich z imienia i nazwiska, jak również z miejsca w ławce w której siedzieliśmy. Z większością z nich mam wciąż żywy kontakt.

2. Ciągle słyszy się, że teraz są inne czasy, trudne czasy, że szkoła się zmienia. To na pewno prawda. Ale co w szkole pozostało takie samo, co jest sprawą ponadczasową?

Pewnie dzwonek, który niezmiennie rozpoczyna lekcje szkolne o 8 rano. Takie elementy jak kreda, tablica, książki i zeszyty, nadal pozostały. Zadania domowe, sprawdziany, kartkówki, wychowawcy i to co się nie zmienia od lat: ferie, przerwy świąteczne i wakacje.

3. Szkoła to także nauczyciele. Proszę dokończyć zdanie. Dobry nauczyciel to nauczyciel który wykonuje swoją pracę z pasją i powołaniem. Podobnie jak w każdym innym zawodzie, trzeba kochać swoją pracę i się w niej realizować. Odczuwać satysfakcję z tego co się robi i czerpać energię do dalszego działania. W swoim życiu spotkałem wielu pedagogów, dla których świat nie kończył się na posiadanej już wiedzy, ale równie twórczo, podobnie jak ich uczniowie, pogłębiali i odkrywali wszystko to, czego jeszcze nie znają. Ich najbardziej się pamięta i wciąż odnosi do ich cennych rad.

4. Co można zrobić, by mimo upływu czasu nasza szkoła ciągle zachowywała świeżość, wciąż spełniała swoje zadanie?

Patrząc na naszą szkołę, uważam, że spełnia swoje zadania. Model edukacji się zmienił i zmieniła się forma pracy z uczniami. Szkoła jest otwarta na innowacje. Realizowanych jest w niej wiele projektów ze wsparciem środków unijnych. Udział uczniów w licznych konkursach nie tylko na szczeblu powiatowym, ale wojewódzkim i ogólnopolskim, świadczy o tym, że nie zamknęliśmy się w swoich murach. Myślę, ze nowo powstały budynek szkoły, da uczniom i nauczycielom jeszcze więcej możliwości edukacyjnych i wpłynie na wzrost nauczania. Mam nadzieję, że nowe warunki lokalowe i najwyższy standard wyposażenia, będzie miał swoje efekty również w sferze poziomu nauczania.

5. Może trzeba by zacząć od pytania, jakie właściwie, Pana/i zdaniem są zadania szkoły? To w dzisiejszych czasach nie jest takie oczywiste, wielu ma na to swoje pomysły.

Kolejne pytanie na które trzeba by odpowiedzieć pisząc kilkaset stron. Ale w skrócie. Głównym zadaniem szkoły, na szczeblu „podstawówki”, jest wszechstronny rozwój ucznia, którego celem jest zdobycie przez niego określonej wiedzy edukacyjnej i rozwój jego zainteresowań. Szkoła musi być elastyczna i otwarta na potrzeby uczniów i otaczającego nas świata. Uważam, że najważniejszym celem edukacji na tym poziomie jest odkrycie w młodym człowieku potencjału jego zdolności i zainteresowań. Cieszy mnie fakt, kiedy widzę, że działalność naszej szkoły nie zamyka się w ławkach lekcyjnych.

6. Czy jest możliwe, by już w szkole podstawowej wiedzieć, co będzie się robić w życiu? Jak to było z Panem/Panią? W jaki sposób lata spędzone w szkole wpłynęły na wybór Pan/i życiowej drogi?

Każdy młody chłopiec najczęściej chce zostać strażakiem, policjantem, żołnierzem, piłkarzem, a pewnie mało kto myśli o samorządzie. Podobnie było w moim przypadku. Kończąc ósmą klasę, miałem tyle pomysłów na to co chcę robić, że zdecydowałem się pójść do liceum, aby przez kolejne cztery lata wybrać właściwą drogę życia zawodowego.

7. Nie mogę nie zapytać o szkolne wycieczki. Przecież to one są źródłem najwspanialszych wspomnień. Którą wspomina Pan/i najchętniej?

Najbardziej pamiętam tą z pierwszej klasy, kiedy pojechaliśmy na kolonię do Kołobrzegu. Nie przypominam sobie atrakcji jakie wówczas przygotowali dla nas organizatorzy. Pamiętam natomiast pierwszy dzień wypoczynku, kiedy jeszcze przed rozpakowaniem bagaży, narozrabialiśmy troszeczkę. Wówczas Pani Krysia Filipiak w wychowawczej reprymendzie, oznajmiła nam, że po powrocie wszystko powie rodzicom. Kolonia trwała dwa tygodnie, a ja robiłem wszystko, żeby pani zapomniała o tym młodzieńczym wybryku i … udało się. Szkoda tylko, że ta forma przywołania dzieci do właściwych postaw, dziś ma tak małe oddziaływanie.

8. „Nie lubię szkoły”. To ulubione zdanie wielu dzieci. Czy Panu/Pani też zdarzało się tak mówić? Kiedy zaczyna się doceniać ten czas?

Dzieci nie lubią szkoły??? Dziwne zjawisko. Myślę, że to taki slogan. Pewnie ja też tak czasem myślałem, kiedy trzeba było rano wstać, bądź wówczas kiedy sprawdzian wypadł w poniedziałek, a niedziela i lecąca w telewizji Dynastia, nie przysparzała chęci do nauki. Pamiętam, że zawsze kiedy kończyły się wakacje i kiedy unosił się ten specyficzny zapach nowych książek i zeszytów, chciałem już wracać do szkoły. Myślę, że ten czas docenia się najbardziej w życiu dorosłym. Skala problemów, która spotyka nas każdego dnia, często skłania do refleksji nad tym jak cudowne i beztroskie czasu spędziliśmy w szkołach. No ale taka kolej rzeczy.

9. Jak wyglądałby świat, gdyby szkoły nie było/?
Na szczęście żyjemy i dorastamy w systemie obowiązku szkolnego. Pewnie mało kto może sobie wyobrazić jak wyglądałoby nasze dorastanie bez szkoły.

10. I na koniec pobawmy się trochę we wróżbitów. Proszę dokończyć zdanie: Za trzydzieści lat szkoła podstawowa będzie Pewnie będzie piękna, kolorowa i nasączona elektroniką. Tak jak już dawno do lamusa przeszedł tusz i pióro, tak pewnie za jakiś czas tradycyjne książki i zeszyty, zastąpione zostaną nowinkami technicznymi. Najważniejsze, aby nie wygasła w nas potrzeba integracji z rówieśnikami, zawiązywanie przyjaźni i chęć spędzania czasu w gronie najbliższych. Abyśmy wciąż umieli z sobą rozmawiać, a nie komunikować się poprzez elektroniczne formy przekazu. My na przerwach graliśmy w linkę, gumę i w palanta, a co będzie za trzydzieści lat? Chyba nawet wróżbita nie jest w stanie sobie tego wyobrazić.

GOŚCIE Z NIEMIEC

10 grudnia naszą szkołę ponownie odwiedzili przedstawiciele władz z niemieckiej gminy Wusterhausen, którzy wraz z wójtem gminy Przytoczna Bartłomiejem Kucharykiem zwiedzali naszą szkołę. Z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia dzieci z naszej szkoły przygotowały wspaniałe niespodzianki dla naszych gości. Jedną z niespodzianek był kosz pełen pierniczków upieczonych własnoręcznie przez dzieci z klasy Ia, którego podarowaliśmy w prezencie naszym odwiedzającym.

Uczniowie klas młodszych przygotowali również ozdoby świąteczne, którymi zostały udekorowane choinki na terenie szkoły, przy dekoracji pomagali chętnie uczniom nasi goście. Wspólne ozdabianie drzewek sprawiło każdemu mnóstwo radości i zabawy. Uczniowie także otrzymali słodkie podarunki dzięki którym pojawił się uśmiech na twarzy każdego dziecka.

Dziękujemy bardzo za odwiedziny i do zobaczenia już w nowej szkole.

Lucyna Tratwal

SZKOLNY TURNIEJ PIŁKI NOŻNEJ CHŁOPCÓW 2015

W miesiącu listopadzie odbywały się rozgrywki chłopców klas IV-VI w piłkę nożną. Zawody odbywały się w hali sportowej na zajęciach Szkolnego Koła Sportowego. W rozgrywkach grano systemem  " każdy z każdym". Rozegrano 15 meczy . Czas trwania meczu wynosił 2x10 minut.
 
Wyniki końcowe zawodów
 
Im-klasa VIb
IIm-klasa Va
IIIm-klasa VIa
IVm-klas IVb
Vm-klasa Vb
VIm-klasa IVa
 
W zawodach wzięło udział ponad 40 chłopców. Najlepszym strzelcem z liczbą 15 bramek został uczeń klasy Va Szymon Dziobko.
 Niebawem rozpoczną się rozgrywki szkolne w piłkę ręczną.
 
 
Z sportowym pozdrowieniem nauczyciele wychowania fizycznego.
 

SUKCES NASZEGO UCZNIA

To była już trzecia edycja konkursu na najpiękniejszą kartkę świąteczną, który ogłosił wojewoda lubuski.
Jury nie miało łatwego zadania, ponieważ do konkursu zgłoszono ponad 2500 kartek bożonarodzeniowych. Wszystkie były wykonane z wielką starannością. Widać było ogromny wkład pracy i wysiłek ich autorów.
Nagrodzonych było tylko sześcioro uczestników konkursu. Wśród tych osób znalazł się Oliwier Piotrowski – uczeń klasy II c. Bardzo serdecznie gratulujemy tego wielkiego sukcesu.
Uczeń pojechał do Zielonej Góry, gdzie podczas uroczystej gali odebrał nagrodę. Na widok zestawu lego nie krył radości. Niech ten sukces będzie zachętą dla innych uczniów, że warto brać udział w konkursach, starać się i pracować.
Nasza szkoła nie jest duża. Pochodzimy z małej miejscowości, ale nie musimy mieć żadnych kompleksów. Z podniesioną głową stajemy do konkursowych rywalizacji z mieszkańcami dużych miast i uczniami wielkich szkół. Z satysfakcją możemy powiedzieć, że odnosimy sukcesy. Przykład Oliwiera jest tego doskonałym potwierdzeniem.


Iwona Krzysztof

RADOŚĆ WSPOMINANIA

Czy szkoła zmieniła się nie do poznania?

           Wielu z nas marzy o tym, by cofnąć czas. Znów wrócić do tego, co minęło. Na nowo przeżyć dawne radości, naprawić kilka błędów… To, niestety, nie jest możliwe, ale nieubłagany czas okazuje nam czasami swoją łaskawość i pozwala zanurzyć się na chwilę w świecie wspomnień.
Szkolnych wspomnień czar to tytuł apelu, który odbył się 18 grudnia w Gminnym Ośrodku Kultury w Przytocznej. Nie była to zwyczajna akademia, ponieważ tworzyli ją wyjątkowi goście – zaproszeni absolwenci Szkoły Podstawowej w Przytocznej. Swoją obecnością zaszczycili nas Państwo: Jerzy Barski, Alicja Cieślarczyk, Konrad Golec, Karolina Walczak, Bernadeta Racewicz, Bartłomiej Kucharyk, Katarzyna Kolasińska, Karolina Gierczyńska, Jakub Krzystyniak, Paweł Strylewicz, Alina Pawlik, Magdalena Saletis.
Uczestnicy zabawy wspomnieniowej za sprawą czarów prowadzącej pary – Dominiki Arabczyk i Pawła Nowackiego – przenieśli się znów do klasy. Opowiadali o swoich szkolnych perypetiach, przyjaźniach i wycieczkach. Obecni uczniowie mogli przekonać się, że uczniowskie sprawy tak bardzo się nie zmieniają, choć minęło już sporo czasu. Była to dla widzów oryginalna lekcja historii.
Na koniec zaproszeni uczniowie mogli obejrzeć prezentację multimedialną starych fotografii i wysłuchać okolicznościowych piosenek wykonanych przez Lenę i Alicję Kaczorowskie.

Natalia Baran
Renata Pałka

WESOŁYCH ŚWIĄT!!!

 

Dyrekcja Szkoły Podstawowej


z Oddziałami Integracyjnymi


im. Janusza Kusocińskiego w Przytocznej

 

składa najserdeczniejsze świąteczne życzenia

Rodzicom, Uczniom, Przyjaciołom i Pracownikom naszej szkoły.

 

Niech czas Świąt Bożego Narodzenia
będzie pełen atmosfery radości,
wytchnienia i zatrzymania
od codziennego pędu.
Życzymy, by Św. Mikołaj
przyniósł Wam i nam wszystkim
najpiękniejszy prezent - dużo miłości!
Życzymy wszystkim
Wesołych Świąt !

NASI RODZICE TEŻ KIEDYŚ CHODZILI DO SZKOŁY

Spotkanie z absolwentami w klasie III a

Dnia 15.12.2015 r. w klasie III a gościliśmy dwie mamy p. Urszulę Dubaniewicz i p. Sylwię Łazukę – absolwentki Szkoły Podstawowej w Przytocznej.

Dzieci już wcześniej przygotowały się do tego spotkania. Ułożyły pytania, które dziś zadały naszym wyjątkowym Gościom. Najmłodsi uczniowie są bardzo wymagającymi i dociekliwymi rozmówcami. Panie poradziły sobie jednak znakomicie. Wykazały się niezwykłym profesjonalizmem i zaangażowaniem w opowiadaniu dzieciom o tym, jak wyglądała szkoła, kiedy one do niej uczęszczały. Chętnie i niezwykle ciekawie odpowiadały na wszystkie pytania.  

Dodatkową atrakcją były przyniesione przez naszych Gości pamiątki z czasów szkolnych: świadectwa, nagrody książkowe, zdjęcia. Czas płynął niezwykle szybko. Nasze spotkanie zakończył słodki poczęstunek, którym dzieci podziękowały Paniom za przybycie i przeprowadzenie tak ciekawej lekcji.

Paniom U. Dubaniewicz i Pani S. Łazuce serdecznie dziękujemy za tę wycieczkę do krainy ich szkolnych wspomnień. Przekonaliśmy się, jak niezwykłe jest życie szkoły. Tyle spraw, mimo upływu lat, wciąż tam się nie zmienia: tu zawieramy przyjaźnie, zakochujemy się, zdobywamy nagrody, uczymy się przyjmować porażki, walczymy o dobre oceny. Właśnie ta wspólnota doświadczeń pokoleniowych, którą można w szkole tak dobrze zauważyć, jest jej siłą i magią.

 Paulina Krowicka

PROJEKT EDUKACYJNY

Kraj, który pachnie kolendrą

Kolejne spotkanie w ramach projektu edukacyjnego

Tym razem projekt edukacyjny „Jeść uwielbiamy! Na literacki piknik zapraszamy!” połączyliśmy ze zbiórką harcerską. Gościem specjalnym tego wyjątkowego spotkania był Pan Bartłomiej Orzeł, który zabrał nas w podróż do pięknej Gruzji.

Zanim poznaliśmy tajemnice narodowej kuchni Gruzinów, mogliśmy dowiedzieć się kilku ważnych i ciekawych informacji o tym kraju. Uczniowie wiedzą już, gdzie leży to państwo i jak nazywa się jego stolica. Dzięki wspaniałym fotografiom zobaczyli także, jak wygląda przyroda i ukształtowanie terenu w Gruzji – każde zdjęcie było piękne jak pocztówka!

Fotografie i opowieści naszego Gościa pozwoliły również dowiedzieć się nieco o trybie życia, zwyczajach i tradycjach Gruzji. Pan Bartłomiej Orzeł odwiedził to miejsce już trzy razy, więc o wielu sprawach mógł opowiedzieć z autopsji, co jeszcze bardziej budziło ciekawość i zainteresowanie dzieci.

Na widok pysznych potraw gruzińskich zrobiliśmy się bardzo głodni. Oczywiście mogliśmy się szczegółowo dowiedzieć, w jaki sposób poszczególne dania zostały przyrządzone. Na uczestników spotkania czekała jeszcze niespodzianka!

Ostatnie zadanie miało charakter praktyczny. Dzięki wskazówkom naszego Gościa mogliśmy spróbować swoich sił jako kucharze i wspólnie lepić gruzińskie pierogi o wdzięcznej nazwie khinkali. Pani dyrektor Brygida Konieczna, która odwiedziła nas podczas zajęć, także przygotowała kilka. Zabawa była znakomita! Na przyrządzaniu potrawy oczywiście się nie skończyło. Teraz trzeba było ten przysmak ugotować i… zjeść.

Oryginalny smak na długo zostanie w naszej pamięci. Było pyszne! Talerze zostały opróżnione w mgnieniu oka. Wszyscy najedli się do syta. I chyba nikogo już nie trzeba przekonywać, że do Gruzji naprawdę warto pojechać. Nie od dziś wiadomo, iż przez żołądek można bardzo skutecznie trafić do serca.

Dziękujemy Panu Bartłomiejowi Orłowi, bo dzięki niemu Gruzja zostanie w naszych sercach na długo.

 

Renata Pałka

JASEŁKA 2015

LEKCJA O BEZPIECZEŃSTWIE

SPOTKANIE Z FUNKCJONARIUSZAMI KPP

W czwartek, 10.12.2015 r., w naszej szkole pojawili się funkcjonariusze z Wydziału Prewencji oraz Wydziału Ruchu Drogowego z Komendy Powiatowej Policji w Międzyrzeczu. Zostali oni przywitani przez uczniów klasy Ia. Dzieci miały możliwość przyjrzeć się jak wygląda policyjne umundurowanie. St. sierż. Karolina Przybyłowicz przybliżyła dzieciom, czym zajmują się funkcjonariusze z poszczególnych wydziałów i czym różnią się ich mundury.

W tracie spotkania uczniowie klasy IIIa zaprezentowali inscenizację pt. ”Jak Jacek kupował zeszyt”, w której zwrócili uwagę uczniów na bezpieczne poruszanie się na przejściu dla pieszych.
Funkcjonariuszka z Wydziału Ruchu Drogowego zwróciła uwagę na konieczność noszenia odblasków podczas poruszania się po drogach. Funkcjonariusz przybliżył uczniom przepisy dotyczące poruszania się po chodniku rowerem, zwrócił uwagę na generalną zasadę, która brzmi: rowerem po chodniku jeździć nie wolno (artykuł 26 Prawa o Ruchu Drogowym).

Od tej zasady istnieją jednak trzy wyjątki. Rowerzysta może jechać po chodniku gdy:

  1. jedzie z dzieckiem do lat dziesięciu lub
  2. podczas złej pogody (śnieg, silny wiatr, ulewa, gołoledź, gęsta mgła) lub
  3. są spełnione jednocześnie trzy warunki:

- chodnik ma co najmniej dwa metry szerokości,

- ruch na jezdni jest dozwolony z prędkością ponad 50 km/h (w terenie zabudowanym),

- brakuje oddzielonej drogi dla rowerów oraz pasa ruchu dla nich przeznaczonego.

 

Pod koniec spotkania uczennica klasy Ia podziękowała Policjantom za spotkanie i wręczyła kartkę Bożo Nardzeniową. Na zakończenie wszystkie klasy udały się na przejście dla pieszych na którym utrwalili zasady bezpiecznego poruszania się po drogach.

                                                                                                                                                    Lucyna Tratwal

 

WSPOMNIEŃ CZAR

W tym roku nasza szkoła obchodzi 70 lat istnienia.

    Uczniowie klasy IIa zaprosili na zajęcia dwie mamy, które uczęszczały i ukończyły Szkołę Podstawową w Przytocznej. Swoje świadectwa, dyplomy, nagrody, zdjęcia, gratulacje oraz podziękowania przyniosła pani Katarzyna Konieczna i pani Alicja Moczyńska. Obydwie panie bardzo chętnie wspominały swoją szkołę podstawową. Opowiadały dzieciom o przedmiotach, których się uczyły, o koleżankach i kolegach z klasy oraz o swoich nauczycielach. Odpowiadały dzieciom na zadawane przez nich pytania.

    Było miło i wesoło. Na koniec mamy rozdały uczniom słodką niespodziankę.

 

                                                                             Wychowawca klasy IIa :   Hanna Kozłowska

SMACZNA LEKCJA W KLASIE Ia

9 grudnia odbyła się niezwykła lekcja, w której uczniowie klasy Ia przygotowywali pierniczki. Wszystkie dzieci ochoczo i z zapałem pracowały przy robieniu świątecznych ciasteczek. To był pierwszy etap przygotowywania się do Wigilii klasowej, naszymi pierniczkami poczęstowaliśmy także gości z Niemiec. Z pomocą babci Nikosia Stępnia, mamy Zuzi Olejnik oraz Wiktora Koniecznego praca z przygotowaniem wypieków szła gładko i sprawnie. Dzieci wałkowały ciasto i wykrawały pierniki różnych kształtów przy pomocy foremek. Przygotowanie ciasteczek bardzo się dzieciom podobało, a w szkole unosił się wspaniały aromat pieczonych  pierniczków, który wprawiał wszystkich w cudowny, świąteczny nastrój.

                                                                                                                                                 Lucyna Tratwal

WYJAZD KLAS I-III DO TEATRU

Teatr to wspaniały, pełen magii i czarów świat, w którym niemożliwe - staje się prawdą.

9 grudnia dzieci z klas I a, I c, III a, III b, III c miały okazję zobaczyć niezwykły spektakl pt. „Królowa Śniegu” na podstawie baśni H. Ch. Andersena w Teatrze im. Juliusza Osterwy w Gorzowie Wlkp.

Uczniowie z niezwykłym zainteresowaniem obejrzeli spektakl. Dla wielu z nich była to pierwsza wizyta w teatrze. Po spektaklu na najmłodszych widzów czekała niespodzianka – Mikołaj. Każdy dostał słodki upominek.

Kontakt

Szkoła Podstawowa z Oddziałami Integracyjnymi
im. Janusza Kusocińskiego
ul. Polna 17
66-340 Przytoczna
tel./fax (95) 749 43 22
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi.

Konto

NIP: 596-15-64-309     regon: 210205194

Konto Rady Rodziców:
Gospodarczy Bank Spółdzielczy Międzyrzecz o/Przytoczna
nr konta: 12 8367 0000 0052 2397 8000 0001

Jesteś tutaj: Home Aktualności